پژوهش جدید نشان داد؛
مریخ آب گرم داشت!
هوا فضا: یک پژوهش جدید نشان داده است مریخ ممکنست در گذشته خیلی مرطوب تر و از نظر زمین شناختی فعال تر از امروز بوده باشد، طوریکه آب در شکل های مختلف، بارها از میان سنگ های آن جریان داشته است.
به گزارش هوا فضا به نقل از اسپیس، این کشف در منطقه ای در امتداد لبه دهانه جزرو مریخ، معروف به واحد حاشیه ای (Margin Unit)، به دست آمده است. کاوشگر استقامت ناسا از سال ۲۰۲۳ درحال کاوش این منطقه است و مشاهدات آن شواهدی از حداقل سه دوره متمایز از تعامل آب با سنگ های مریخی را نشان می دهد، همچون یک دوره که طی آن آب های زیرزمینی داغ در زیر سطح باستانی مریخ به گردش درآمده اند. این مساله بر مبنای اطلاعیه ای از طرف سازمان فضایی ناسا مطرح گردیده است.
در عوض، این مریخ نورد سنگ های آذرینی را پیدا کرد که اصولا از مواد مذاب در اعماق زیر زمین یا در اثر کارهای آتشفشانی شکل گرفته بودند. این ساختار زمین شناختی غیرمنتظره، سابقه ای پیچیده از فعالیت آب را در خود حفظ نموده است.
قبل از این فرضیه اصلی که بر مبنای مشاهدات مداری شکل گرفته بود، این بود که کربنات مشاهده شده از مدار، در اثر برهم کنش با دریاچه ای که زمانی در دهانه جزرو وجود داشت، تشکیل شده است.
اما حال می دانیم که این مکان به شکلی به یک چهارراه برای سیستم های آبی تبدیل گشته بود. نتایج در ارتباط با واحد حاشیه ای اهمیت زیادی دارند، برای اینکه دهانه جزرو درون یکی از بزرگ ترین گستره های سنگ های کربناته در مریخ قرار گرفته است؛ بنابراین، آن چه در اینجا می آموزیم، خیلی فراتر از این دهانه کاربرد دارد.
منطقه واحد حاشیه ای در امتداد بخش داخلی لبه دهانه قرار دارد و شناسایی آن بر مبنای مشاهدات انجام شده از مدار انجام شده است. پژوهشگران ابتدا انتظار داشتند کاوشگر استقامت با سنگ های رسوبی مواجه شود که در امتداد ساحل دریاچه باستانی ای که زمانی دهانه جیزرو را پر کرده بود، ته نشین شده اند.
پژوهشگران با استفاده از ابزار SuperCam این کاوشگر، بالاتر از ۱۸۵ هدف سنگ بستر را در سرتاسر واحد حاشیه ای بررسی کردند. آنها شواهدی پیدا کردند که نشان داده است آب در چند دوره مختلف، سنگ ها را دستخوش تغییر یافته است.
در اولین دوره، آب های زیرزمینی غنی از دی اکسید کربن با کانی الیوین (Olivine) واکنش نشان دادند. این کانی که هنگام سرد شدن تدریجی ماگما شکل گرفته بود. این واکنش موجب تشکیل کانی های کربناته درون شکاف های سنگ شد.
به نظر می رسد یک دوره بعدی با دریاچه باستانی جیزرو مرتبط بوده است. بعضی از این سنگ ها حاوی سیلیس هستن که این ماده می تواند زمانی تشکیل گردد که الیوین با آب واکنش دهد و بخصوص در سنگ هایی فراوان است که زمانی در زیر خط آب دریاچه قرار داشته اند.
پس از آن، سومین دوره و این دفعه دوره ای داغ تر روی داده است. رگه های معدنی حاوی سولفات کلسیم و فلوریت در بخش شرقی واحد حاشیه ای شکل گرفته اند که نشان داده است زمانی آب داغ در بین سنگ های آتشفشانی به گردش درآمده است.
در زمین، سیستم های گرمابی می توانند محیط هایی ایجاد کنند که قادر به پشتیبانی از حیات میکروبی باشند. به همین دلیل، این سیستم های آبی باستانی مریخ برای محققانی که گذشته و قابلیت سکونت این سیاره سرخ را بررسی می کنند، اهمیت ویژه ای دارند.
اگرچه محققان می توانند ترتیب وقوع این دوره ها را بازسازی کنند، هنوز نمی توانند با دقت مشخص کنند که هرکدام چه زمانی روی داده اند.
بااین حال، ترتیب رویدادها نشان داده است که واحد حاشیه ای چیزی فراتر از یک ساحل باستانی دریاچه بوده است. این منطقه مکانی بوده که در آن آب های زیرزمینی، آب های سطحی و سیالات داغ با سنگ های مریخی برهم کنش داشته اند و احتمالا سابقه ای پیچیده از چگونگی تغییر محیط مریخ با گذشت زمان را حفظ نموده اند. کانی های کربناته موجود در این سنگ ها می توانند به دانشمندان کمک کنند تا مشخص کنند چه زمانی و در کجا، مریخ امکان دارد در گذشته شرایط مناسب برای پیدایش حیات را فراهم آورده باشد.
این ساختار زمین شناختی غیرمنتظره، سابقه ای پیچیده از فعالیت آب را در خود حفظ نموده است. پیش از این فرضیه اصلی که بر اساس مشاهدات مداری شکل گرفته بود، این بود که کربنات مشاهده شده از مدار، در اثر برهم کنش با دریاچه ای که زمانی در دهانه جزرو وجود داشت، تشکیل شده است. اما حال می دانیم که این مکان بشکلی به یک چهارراه برای سیستم های آبی تبدیل گشته بود. نتایج در رابطه با واحد حاشیه ای اهمیت زیادی دارند، به جهت اینکه دهانه جزرو درون یکی از بزرگ ترین گستره های سنگ های کربناته در مریخ قرار گرفته است؛ بنابراین، آنچه در اینجا می آموزیم، خیلی فراتر از این دهانه به کار می آید. منطقه واحد حاشیه ای در امتداد بخش داخلی لبه دهانه قرار دارد و شناسایی آن بر اساس مشاهدات انجام شده از مدار انجام شده است. به همین دلیل، این سیستم های آبی باستانی مریخ برای محققانی که گذشته و قابلیت سکونت این سیاره سرخ را بررسی می کنند، اهمیت ویژه ای دارند. باآنکه محققان می توانند ترتیب وقوع این دوره ها را بازسازی کنند، هنوز نمی توانند با دقت مشخص کنند که هرکدام چه زمانی روی داده اند. بااین حال، ترتیب رویدادها نشان داده است که واحد حاشیه ای چیزی فراتر از یک ساحل باستانی دریاچه بوده است.
این مطلب هوافضا را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کاربران هوافضا در مورد این مطلب